Via Gladiola in de U Es A

New York city bezoeken betekent kilometers maken. Natuurlijk pakken we regelmatig de metro maar het is bij uitstek een stad om lopend te verkennen. Waren we gisteren downtown, vandaag vertoeven we in midtown. Na het ontbijt (nieuwe diner, nieuwe kansen, helaas knorrige bediening in Galaxy diner) pakken we de metro naar Chinatown. De wijk an sich is niet groot en sluit naadloos aan op Little Italy dat weer overgaat in Soho. Uiteindelijk komen we uit bij Washington Square Park waar we de jongens fuiven op een American size softijs(je). Respect voor de boys want het is bloedheet (een graad of 33) en veeeeel lopen. De temperaturen zijn nog steeds hoog en naar verluidt bevinden we ons, zo zagen we gisteren op het nieuws, in 'the sweatiest city in the country'. Vandaar dat we maar eens verkoeling zoeken in de fontein van Washington Square.

Enigszins verfrist stappen we de metro in naar Grand Central Station. Dat verkwikte gevoel verdwijnt snel in de wagon waar de airco het heeft begeven.
In Grand Central Station eten we onze lunch. Er is ook hier enorm veel keus.
De laatste etappe van de dag gaat over 5th avenue richting Trump Tower. Daar willen we even naar binnen maar daar kijken we vooral naar andere toeristen met dezelfde bedoelingen en naar marmer. Veel marmer. En naar Trump parafernalia. Which is really great. Or small.

5th avenue wordt, wat winkels betreft, hoe dichter je bij Central Park komt, steeds duurder.
Ten slotte lopen we het Plaza Hotel binnen dat even verderop ligt. Voor ons vooral bekend uit Home Alone. In de basement is er een food court waar ook het plebs terecht kan. Daar wordt voldoende omgezet! Waarschijnlijk meer dan een verdieping hoger waar de 'echte' gasten hun drankje drinken. Veel volk over de vloer in de kelder. En er is ook kaviaar.

En dan is het tijd om naar het hotel te gaan. De E-trein zit echter stamp- en stampvol! Daar willen we echt niet bij. Hoewel het nauwelijks zweteriger meer kan. Dan nemen we de bus maar. 2 blokken verderop is de halte en met het metrokaartje kunnen we ook de bus nemen. Alleen....die komt niet. Het verkeer in 49th street staat muurvast. Lopen dan maar. Die 2 kilometer kunnen we er wel bij hebben. En dat gaat uiteindelijk sneller dan die bus.

's Avonds vergrijpen we ons aan een burger in Westway Diner waar we gisteren ontbeten.  Ik laat me door de serveerster verleiden tot cheesecake toe. Alle calorieën die we gevieren vandaag verbrand hebben, zitten in dit stuk taart. Holie molie. Ik krijg 'm niet op en krijg het restant mee in een bakje.

Ja, het was een warme dag. Je spelling raakt er gewoonweg door van slag.