We beginnen onze dag met een ontbijt in West side Deli in het hotel. Pancakes (waarschijnlijk de laatste van de reis) voor mij en de jongens, Piet kiest voor een bagel en croissant. Met koffie natuurlijk. Kost 4 dollar maar het is een flinke beker en die mag worden gerefilled. Die refill dreigt echter in gevaar te komen want we zien de serveerster worstelen met het bijvullen van het apparaat. De rij wachtende koffieliefhebbers groeit en uiteindelijk worden die naar de naastgelegen bar verwezen waar koffie gehaald kan worden. Ook Piet haalt daar onze refill maar de mensen achter die bar zijn nogal strak in de leer. Gratis bestaat in hun wereld niet. Dus Piet meldt zich vervolgens bij 'onze' serveerster die, heel attent, persoonlijk onze refills regelt.
Het hotel heeft, ook heel 'attent' voor elk gezelschap per dag een 15 dollar drinking credit. Een cadeautje van de zaak zeg maar. Het cadeautje is op een paar plaatsen in het hotel te wisselen. Gisterenmiddag bestelt Piet in de bar die ik net beschreef (waar gratis niet bestaat) onze drankjes. Hij gaat een discussie over 'dat iets best slimmer en handiger georganiseerd kan worden' nooit uit de weg (of hij nu gelijk heeft of niet) en dat levert voor ons, die het van een afstandje aanzien, vermakelijke beelden op. Lichaamstaal (vooral veel armbewegingen) vertelt ons dat ze het niet eens zijn. De dame achter de bar wil de voucher terughebben en zegt dat we een nieuwe bij de frontdesk moeten halen. Dat vindt Piet een onlogisch (en dus geen goed) idee. We hebben voor 3 dagen dat krediet immers. Hij houdt de voucher en in no time volgt er een discussie met de manager van de bar. Die legt uit dat hij nu eenmaal de voucher nodig heeft voor z'n administratie. Daar heeft hij natuurlijk een punt. Piet is echter niet te beroerd te laten weten dat dat voor de gasten best handiger kan. Verbeter de wereld en begin, nou ja, eh... bij de bar. Als wij dit voorval vanmorgen bij het ontbijt na het koffiegedoetje nog eens bespreken komen we tot de conclusie dat de 15 dollar drinking credit een cadeautje is, waar je vooral als gast druk mee bezig bent. "Gefeliciteerd, je kunt je cadeau daar ophalen. En pak het zelf maar in als je wil." Oké.Een luxeprobleem. En ergens vooral vermakelijk.
Wat ook vermakelijk is, is onze kamerkluis. Die kampt met low batteries dus er komt weer een onderhoudsmeneer langs. "Are you Pam?". Piet gaat er al niet meer over in discussie en knikt ja. En laat maar weer eens zijn creditcard en rijbewijs zien. Ik vind het grappig.
Vanmorgen betrap ik mezelf erop dat Vegas me een beetje op de zenuwen gaat werken. Al die mensen, al dat gedoe. Waar zijn we allemaal mee bezig? Opvallend aan dit hotel, en dat komt uiteraard door het concept, is het grote aantal kinderen. Tot 's avonds laat struikel je hier nog over de peuters en de buggy's. Een groot verschil met veel andere hotels. En ja, het is een tikje vergane glorie.
Het aantal dikke mensen, ik kan het niet laten erover te schrijven, is ronduit zorgelijk. Weerzinwekkend soms ook. Althans, dat vind ik. Ook zien we heel veel kinderen die veel te zwaar zijn. En dan kom je toch weer uit bij het eten en dan vooral de grote hoeveelheden. Vanmorgen krijg ik 2 dikke pancakes terwijl 1 ook genoeg is. Maar die kleine hoeveelheidverkopen ze niet. Frisdrank idem dito: small is voor ons large en zodra je glas half leeg is wordt die gratis bijgevuld. Nou ja. 's Lands wijs 's lands eer, maar dan liever onze porties. Prima dus dat we morgen weer vertrekken. Maar er volgt nóg een dag en daar gaan we natuurlijk wat van maken. Zo zijn we dan ook wel weer.
De jongens gaan naar het zwembad, wij besluiten het oude Vegas bij Fremont Street op te gaan zoeken. Ook aan Las Vegas Boulevard aka The Strip maar aan de andere, uiterste kant. En dat klopt in meer opzichten. Het gedeelte waar we gisteren waren, met de themahotels, is een wereld van verschil met dit enigszins teloor gegane deel van de stad. Of misschien zien we hier wel meer van het echte leven. Het is er in iedere geval een stuk smoezeliger. Hier zie je de trouwkapelletjes, pawn shops en bail bond kantoren. We parkeren vlakbij Fremont Street en lopen naar een van de oudste hotels, The Golden Nugget.
Al snel houden we het voor gezien. Op de weg terug naar het hotel stoppen we bij....
Ik heb serieus nog nooit zoveel rotzooi bij elkaar gezien! Ik koop vervolgens wat onnodige troep voor collega's en daarna gaan we terug naar het hotel. We zitten nauwelijks in de auto of iets unieks gebeurt : het gaat onweren! Zodra we in het hotel zijn merk je er niks meer van want, op de hotelkamer na, geen ramen.
We hebben ons voorgenomen (zie boven) er her beste van te gaan maken en dat doen we dan ook. We hebben beide nog goktegoed over en ook de jongens hebben nog wat geld te verbrassen. We lopen even met ze mee en Wouter treft met een balspel meteen de jackpot van 1.000 tickets!
Ook Ruben heeft succes. Die vist een paar oordoppen uit een apparaat. De buit wordt verzilverd en ik mag wat uitzoeken in de prijzennn winkel.
Wat een feest. Piet en ik hebben ondertussen het speelgeld verspeeld (we begonnen 2 dagen geleden met 5 dollar pp) maar hebben er bij de waitress nog wel gratis cocktails weten uit te slepen. "Cocktails! " Vrijmibo is aan!
Ondanks het verlies zit de stemming er lekker in. Piet is in de lobby ons 15 dollar drinking credit gaan halen (15 dollar is 15 dollar) en gaat 4 drankjes bestellen. Bij DE bar. Zoals verwacht komt het bedrag op meer dan 15 dollar uit. DE creditcard komt tevoorschijn maar het afrekenen van de extra 3,79 levert 2 man weer een hoop gedoe op. Een papieren systeem combineren met een digitaal systeem, daar is niemand de laatste jaren blij van geworden. Voor Piet wederom een bewijs van een concept dat niet goed werkt. Hij gaat dit keer geen discussie aan. We hebben wel wat beters te doen.
Vanavond gaan we naar buiten. Met de auto richting New York New York. Even het hotel checken waar we 4 jaar geleden vertoefden. Er is veel veranderd. Aan de straatkant zijn restaurants met terassen gekomen, iets wat je niet vaak ziet. Bij Bellagio zien we de fonteinenshow en daarna lopen we naar de enorme (gratis) parkeergarage van Planet Hollywood.
Al met al hebben we ons hier goed vermaakt maar we gaan morgen graag een deurtje verder. Vroeg uit de veren voor een lange rit naar Karin en Sean bij Lake Nascimento.
